Aεικαλλιέργεια

«H αεικαλλιέργεια είναι μια οικολογική προσέγγιση σχεδιασμού και υποστήριξης: ανθρώπινων καταυλισμών,  τρόπου ζωής,  παραγωγικών αγροτικών συστημάτων , τα οποία όλα έχουν την ποικιλία, την σταθερότητα και την ανθεκτικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.»
(Mollison 1998 & Bell 2011)
 
Μόνιμη καλλιέργεια (ταυτόχρονα σημαίνει και μόνιμος πολιτισμός, αγγλ: Permaculture) είναι ένα σχεδιαστικό σύστημα που στοχεύει στη δημιουργία βιώσιμων ανθρώπινων οικισμών συμβατών με τα σχέδια της φύσης.
 
Η αγγλική λέξη «Permaculture», που χρησιμοποιείται διεθνώς, πλάστηκε από τους Αυστραλούς Bill Mollison και David Holmgren τη δεκαετία του '70 ως σύντμηση των εννοιών «μόνιμη καλλιέργεια» (permanent agriculture) και «μόνιμος πολιτισμός» (permanent culture). Στα ελληνικά δεν μπορεί να αποδοθεί το ίδιο λογοπαίγνιο, οπότε χρησιμοποιούνται και οι δύο λέξεις: «μόνιμη καλλιέργεια και πολιτισμός», αλλά συνήθως για απλότητα το «και πολιτισμός» παραλείπεται. Παρ'όλα αυτά, η λέξη καλλιέργεια στα ελληνικά σημαίνει επίσης "ενασχόληση με κτ., αφιέρωση του χρόνου και του ενδιαφέροντος ενός ατόμου στη μελέτη και στην ανάπτυξη μιας επιστήμης, μιας τέχνης κτλ.: H ~ των γραμμάτων / της λυρικής ποίησης. || Πνευματική ~, ανάπτυξη των πνευματικών ικανοτήτων. Άνθρωπος με / χωρίς ~, πνευματική καλλιέργεια. β. ανάπτυξη κάποιας ικανότητας με την κατάλληλη άσκηση: ~ της φωνής / της κρίσης / του καλού γούστου". Επομένως η ονομασία "μόνιμη καλλιέργεια" μπορεί να έχει την διττή σημασία που αποδίδει και ο αγγλικός όρος permaculture.
 
Οι υποστηρικτές της μόνιμης καλλιέργειας πιστεύουν ότι πειραματίζονται με κάτι το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το μέλλον του πλανήτη. Η permaculture είναι ένα σύστημα για παραγωγή τροφής και χρήση της γης, καθώς και για σχεδιασμό κοινοτήτων. Έχει ολιστικό τρόπο σκέψης. Έτσι, σύμφωνα με αυτήν, μια κοινότητα ανθρώπων που επιθυμεί να γίνει βιώσιμη πρέπει να συνδυάσει πολλά στοιχεία. Μερικά από αυτά είναι: οικολογία, τοπογραφία, βιολογική καλλιέργεια, αρχιτεκτονική, δασολογία, πράσινη οικονομία και κοινωνικά συστήματα. Η εστίασή της είναι περισσότερο στις σχέσεις μεταξύ αυτών, παρά στο κάθε στοιχείο ξεχωριστά. Μια κεντρική πρακτική της μόνιμης καλλιέργειας είναι η παρατήρηση. Παρατηρώντας ένα μέρος, λένε οι υποστηρικτές της, μπορείς να μάθεις πολλά όχι μονάχα για τον κύκλο της φύσης και του συγκεκριμένου φυσικού συστήματος, αλλά και γενικές πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλα μέρη του πλανήτη.
 
Η κεντρική ιδέα της μόνιμης καλλιέργειας είναι ότι δεν υπάρχει αυτόνομη διαδικασία στη φύση, ούτε καν μεταξύ ολόκληρων οικοσυστημάτων. Ξεκινώντας από τον ήλιο και τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης στα φυτά μέχρι τη μέλισσα και το μανιτάρι, υπάρχει ένας δίκτυο αλληλεπίδρασης της ζωής στη φύση. Το στοίχημα της μόνιμης καλλιέργειας είναι η δημιουργία οικισμών όπου αυτός ο κύκλος θα συνεχίζεται, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου, αλλά παράλληλα θα μπορεί να προσφέρει φαγητό και στέγη στον άνθρωπο. Για παράδειγμα, μπορούμε σε ένα θερμοκήπιο να βάλουμε κότες και φυτά. Οι κότες παράγουν θερμότητα και διατηρούν το θερμοκήπιο ζεστό, χωρίς μηχανήματα. Κάποια φυτά προσφέρουν στις κότες τροφή. Το μόνο που χρειάζεται για να πετύχει αυτό είναι να μπουν, απλά, τα φυτά σε κάποιο ύψος.
 
Οι αρχές της αεικαλλιέργειας

Η Βασική Δεοντολογία της αεικαλλιέργειας βασίζεται στις τρεις παρακάτω αρχές οι οποίες δεν έχουν κάποια σειρά προτεραιότητας:
-Φροντίδα για τον Άνθρωπο,
-Φροντίδα για την Γη,
-Βάλε όρια στην κατανάλωση, την παραγωγή και κάνε αναδιανομή του πλεονάσματός σου (σπόροι, ρούχα, γνώση, εργασία, χρήμα, γη κλπ.).
 
Κατευθυντήριες Αρχές

Παρόλο που μέσα στα χρόνια οι αρχές της αεικαλλιέργειας έχουν ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους μέσα από τα βιβλία των ιδρυτών της, αυτές οι διαδοχικές ερμηνείες είναι απλά ραφιναρίσματα των παρακάτω κεντρικών ιδεών:
-Κάθε στοιχείο πρέπει να υπηρετεί πολλές λειτουργίες,
-Κάθε λειτουργία υποστηρίζεται από πολλά στοιχεία,
-Κάθε στοιχείο είναι συνδεδεμένο με όλα τα άλλα.
 
Γιατί να ασχοληθώ με την αεικαλλιέργεια;

Οφέλη που έχουμε από την εφαρμοσμένη αεικαλλιέργεια:
-Μειώνουμε την χρήση ορυκτών καυσίμων (πχ πετρέλαιο μεταφοράς) για το φαγητό μας,
-Αυξάνουμε την διατροφική μας αυτονομία και αυτάρκεια,
-Μειώνουμε αισθητά τα απόβλητα του νοικοκυριού= μείωση παραγωγής CO2 και Μεθανίου,
-Ενδυνάμωση και εξέλιξη της κοινότητας,
-Σημαντική βελτίωση τοπικού εδάφους και μικροκλιμάτων,
-Καλά παραδείγματα/μαθήματα για τα παιδιά μας,
-Εξάσκηση δεξιοτήτων και δημιουργικότητας,
-Προσωπική ευχαρίστηση,
-Άσκηση, υγεία και διασκέδαση
 

Σχετικά Άρθρα